Miniony weekend to dla części naszych parafian czas pokrzepienia serca i żarliwej modlitwy. Wszystko za sprawą autokarowej pielgrzymki na Podlasie, która była prawdziwą duchową ucztą.
W dniach 9-10 kwietnia 42-osobowa grupa z naszej parafii uczestniczyła w pielgrzymce na Podlasie. Na szlaku pielgrzymkowym odwiedziliśmy Kolegiatę pw. św. Antoniego Padewskiego w Sokółce – miejsce, gdzie w 2008 dokonał się cud eucharystyczny, Sanktuarium Matki Bożej Wspomożycielki w Różanymstoku, Supraśl – muzeum ikon, cerkiew Zwiastowania NMP oraz Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Świętej Wodzie. Organizatorem pielgrzymki był wikariusz parafii o. Jakub Zawadzki Cist.
Sokółka
Była to niedziela 12 października 2008 roku, tuż po beatyfikacji sługi Bożego ks. Michała Sopoćki. Podczas Mszy świętej rozpoczynającej się w kościele parafialnym pw. św. Antoniego w Sokółce o godzinie 8.30, w trakcie udzielania Komunii świętej jednemu z kapłanów wypadł na stopień ołtarza konsekrowany Komunikant. Kapłan przerwał udzielanie Komunii świętej, podniósł Go i, zgodnie z przepisem liturgicznym, włożył do vasculum – małego naczynia z wodą, stojącego zwykle przy tabernakulum, służącego kapłanowi do obmycia palców po udzielaniu Komunii świętej. Komunikant eucharystyczny miał się w tym naczyniu rozpuścić. Po Mszy świętej siostra Julia Dubowska, zakrystianka z posługującego w parafii Zgromadzenia Sióstr Eucharystek, mając świadomość, że konsekrowany Komunikant będzie rozpuszczał się jakiś czas, na polecenie ks. kan. Stanisława Gniedziejko, proboszcza parafii, przelała zawartość vasculum do innego naczynia i umieściła je w sejfie znajdującym się w zakrystii kościoła. Klucze do sejfu miała tylko Siostra i ks. Proboszcz. Po upływie tygodnia, 19 października, w niedzielę misyjną, siostra Julia – przynaglona zapytaniem ks. Proboszcza o stan Komunikantu – zajrzała do sejfu. Otwierając go poczuła delikatny zapach przaśnego chleba. Po otwarciu naczynia zobaczyła czystą wodę z rozpuszczającym się w niej Komunikantem, na środku którego widniała wypukła plamka o intensywnej czerwonej barwie, przypominająca wyglądem skrzep krwi, mający postać jakby żywej cząstki ciała. Woda w naczyniu była niezabarwiona. Do połowy stycznia 2009 roku fragment Komunikantu o zmienionej postaci w sposób naturalny zasechł i pozostał w formie zakrzepłej krwi. Od tamtej pory nie zmienił swojego wyglądu. W styczniu 2009 roku ks. Arcybiskup zlecił poddać Komunikant badaniom patomorfologicznym, a 30 marca tegoż roku powołał Komisję Kościelną do zbadania zaistniałych zjawisk. W Wielki Czwartek, 9 kwietnia 2009 roku, decyzją Jego Ekscelencji, kościół p.w. św. Antoniego Padewskiego w Sokółce został podniesiony do rangi Kolegiaty oraz powołano Kolegiacką Kapitułę Najświętszego Sakramentu. W jej skład weszli kapłani archidiecezji białostockiej – proboszczowie i budowniczowie nowych kościołów. Charyzmatem Kapituły jest troska o kult i szerzenie czci Chrystusa Eucharystycznego – strzeżenie Eucharystii.
Za: http://www.sokolka.archibial.pl/wydarzenie_eucharystyczne/historia_wydarzenia/
Różanystok
Budowa kościoła pod wezwaniem Ofiarowania Matki Bożej rozpoczął w roku 1759 przeor dominikanów o. Remigiusz Zahorowski. Świątynia była wzorowana na projekcie kościoła jezuickiego w Grodnie. Pomimo, że w roku 1785 odbyła się konsekracja kościoła, nie został on jeszcze wykończony. Nie ukończono wież i kopuły na transepcie. Kopuła miała wystawać ponad dach. Niestety, na początku tego wieku została zabetonowana, natomiast wieżę wschodnią podwyższono o jedną kondygnację w latach 1936-1938. Kościół zbudowany został w stylu barokowym, chociaż wystrój jego posiada ornamenty rokokowe. Jest zbudowany na planie krzyża łacińskiego, ma długość 59 m, szerokość 31 m i wysokość do sklepienia 22 m. Wyższa wieża mierzy ok. 50 m. Pod prezbiterium i transeptem znajduje się krypta grobowa. W obrębie obecnego kościoła, w jego nawie poprzecznej, znajdował się pierwszy kościół drewniany (z XVII w.), którego prezbiterium znajdowało się pomiędzy ołtarzem Matki Bożej Różanostockiej a ołtarzem św. Jana Bosco. Kościół był w rękach dominikanów do roku 1846. Później przejęli go księża diecezjalni, jednak tylko do roku 1866, wówczas bowiem przeszedł we władanie prawosławnych (do 1915r). W roku 1918 został odzyskany przez katolików i przekazany Księżom Salezjanom. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Ofiarowania Matki Bożej, którym wcześniej w tym miejscu zasłaniany był Obraz M.B. Różanostockiej. Obecnie cudowny Obraz jest umieszczony przy pierwszym filarze po lewej stronie nawy głównej. Na zasłonie Cudownego Obrazu znajduje się jego kopia z XVIII wieku.
Za: http://www.sanktuaria.bialystok.opoka.org.pl/maryjny2.htm
Święta Woda
Powstanie Świętej Wody owiane jest licznymi legendami sięgającymi czasów średniowiecza. Pierwsze udokumentowane uzdrowienie miało miejsce w 1719 r., kiedy to tutejszy szlachcic za sprawą wody z cudownego źródła został uzdrowiony ze ślepoty. Jako wotum ufundował tu kaplicę. W kościele znajduje się cudowny wizerunek Matki Bożej Bolesnej. Miejsce kultu Matki Bożej Bolesnej, oraz cudowne źródło, ściąga do tego miejsca chrześcijan obrządku rzymskokatolickiego, greckokatolickiego i prawosławnego. W wyniku kolejnego rozbioru Polski, po roku 1795Święta Woda, jak Wasilków znalazła się w rękach zaborców pruskich, a w 1807 r. – rosyjskich.
Dzięki kreatywnej pracy kustosza tego miejsca – Ks. Alfreda Butwiłowskiego –Święta Woda staje się ważnym miejscem na religijnej mapie polskich sanktuariów maryjnych. Rozwijający się kult Matki Bożej Bolesnej, a także bieżące uroczystości kościelne pozwoliły przygotować się Jej czcicielom do Intronizacji Obrazu Matki Bożej Bolesnej jako Królowej Podlasia, co nastąpiło 15 września 2006 r.
